Rodzice zabrali Kamilę na obiad do restauracji, żeby z nią spokojnie porozmawiać, poza domem. Tak chciał tata, a mama się zgodziła.
Małgosiu, chcemy ci coś powiedzieć:
– że się rozwodzicie?
Skąd ci to przyszło do głowy?
– Każdy by się domyślił. Dlaczego to robicie, oboje jesteście tacy fajni, nie możecie wreszcie przestać się kłócić? Wciąż marzę i mam nadzieję, że się pogodzicie.
Nie, kochanie, podjęliśmy decyzję. Za bardzo się różnimy. Nie potrafimy być ze sobą szczęśliwi.
– Nie rozumiem, przecież kiedyś byliście.
– Dziecko nie może zrozumieć, dlaczego rodzice się rozwodzą…
– Ja mogę wszystko zrozumieć, jeśli mi wyjaśnicie! – krzyknęła Kamila.
– Mężem i żoną można być, a potem przestać, ale mamą i tatą jest się na zawsze. Przy rozwodzie rozpada się para małżeńska, ale nie para rodzicielska!
– Nie rozumiem.
– Rozwodzenie się małżeństwa oznacza, że mąż i żona nie chcą już razem mieszkać, razem jadać, razem spać i razem wydawać pieniądze. Każde chce żyć osobno.
– Bez dzieci, tak? To co ze mną będzie?
– Absolutnie nie bez dzieci! – zaprzeczyła mama.
A tata dodał: Nawet jeśli dwie osoby przestają być mężem i żoną, stając się znowu znajomymi, to nigdy nie przestają być rodzicami.
– Będą żyć osobno, ale za dzieci zawsze odpowiadają RAZEM. Mama pozostaje mamą, tata pozostaje tatą i wiąże ich to, że są rodzicami.
– A co będzie ze mną? Zostawicie mnie z babcią czy oddacie do jakiegoś ośrodka?
– O czym ty mówisz? Nigdy byśmy Ciebie nie oddali, będziemy opiekować się Tobą na zmianę, tak byś czuła się w tym bezpiecznie. Na pewno dogadamy się z Tatą.
Niektóre dzieci przeżywają wielką stratę, kiedy rozpada się dawna rodzina, ktoś ją opuszcza albo się przeprowadzają. Zanim pogodzi się ze stratą, trzeba przejść okres żałoby (po tym co było, odeszło, czy nagle się zmienia). Jeśli jesteś w takiej sytuacji, może być tak, że będziesz czuł/a cały ciąg uczuć, które następują po sobie. Te silne uczucia to:
- niedowierzanie, że stało się to, co się stało,
- złość na siebie i na innych,
- ogromny niepokój z nadzieją na odwrócenie sytuacji,
- smutek z rozpaczą, poczuciem winy, niechęcią do siebie i braniem odpowiedzialności za innych.
Może odnosisz wrażenie, że jeśli coś zrobisz, uda się naprawić rodzinę, Niestety dziecko nie może nic poradzić na kryzys małżeński rodziców. To rodzice (małżonkowie) są dorośli i muszą poradzić sobie sami w tym konflikcie. I na pewno nie jest to wina dziecka!
Nie bój się prosić o pomoc. Poproś rodziców o wsparcie w tej trudnej sytuacji (być może będzie to np. psycholog, czy ktoś także poza rodzicami, kto wysłucha twoich obaw pomoże ci w ty trudnym okresie).
Niestety trzeba przeżyć te wszystkie intensywne uczucia, które jak na karuzeli pojawiają się i znikają, tworząc chaos i poczucie, że nie wiemy co się dzieje. Pogodzenie się ze stratą wcale nie jest łatwe i trzeba cały czas pamiętać, że spokój i radość w końcu powrócą. Uczucia są jak chmury na niebie – pojawiają się i znikają. Kiedy jesteś tego świadomy/a, cierpliwiej je znosisz. Ta świadomość może dodać ci sił i optymizmu. Pamiętaj, że wszystkie emocje mają prawo się pojawić i bądź dla siebie delikatny/a i wyrozumiały/a w tym trudnym okresie.
W ramach projektu „KADR PO KADRZE – o emocjach bez cięć” możesz porozmawiać z psychologiem i terapeutą, by uzyskać wsparcie w trudnym dla Ciebie momencie.
Wszystkie działania w ramach projektu są bezpłatne, a projekt jest dofinansowany ze środków z budżetu
Województwa Mazowieckiego.
Autorka: Małgorzata Król –Psycholog, psychotraumatolog, trenerka umiejętności psychospołecznych
